Diody Zenera
Diody Zenera są odmianą diody, której głównym przeznaczeniem jest blokowanie lub ograniczanie napięć. Dioda blokująca prąd nazywana jest polowym ogranicznikiem prądu. Wykorzystuje ona własność złącza p-n, która w zastosowaniu przy zwykłych diodach jest dla nich szkodliwa, a dokładnie to własność przekraczania maksymalnego napięcia wstecznego, przy którym prąd bardzo szybko wzrasta.
Zjawisko zwane napięciem Zenera polega na tym, że wielkie zmiany prądu wraz z małymi zmianami spadku napięcia stabilizują ogólne stałe napięcie całej diody. Wadą stosowania diody Zenera jest to, że każde zmiany temperatury lub prądu mają wpływ na jakość stabilizacji.
Wynalazcą tej technologii był Clarence Zener urodzony 1 grudnia 1905 roku w Indianapolis. Ten amerykański fizyk jako pierwszy człowiek na świecie opisał zjawisko, które wzięła nazwę od jego nazwiska, a mianowicie były to diody Zenera. Ten wybitny człowiek zmarł 15 lipca 1993 roku i został pochowany w Pittsburgu, gdzie przy tutejszej uczelni wykładał w ostatnich latach swojego życia.
Wszystkie diody półprzewodnikowe mają bardzo podobny system działania i budowy, a to że nie które z nich budowane są w oparciu o zjawiska Zenera sprawdza się na podstawie kilku charakterystycznych własności jak: mała odporność dynamiczna, napięcie przebicia określone bardzo dokładnie oraz zapewnienie gwałtownego przejścia do stanu przebicia łącza. Ich główne zastosowanie to wspomniana na początku stabilizacja napięcia, ale także służą jako elementy zabezpieczające i przeciwprzepięciowe.