Diody impulsowe
Dioda impulsowa jak każda inna dioda wyposażona jest w dwie elektrody – anodę (p) i katodę (n). Charakteryzują się jednokierunkowym przepływem prądu od anody do katody, a rezystancja mierzona przy przepływie prądu jest w diodach impulsowych bardzo duża w porównaniu do innych diod półprzewodnikowych.
Zaliczamy do nich przede wszystkim diody: ostrzowe, ładunkowe, tunelowe i Schottkyego. Ich głównym celem jest przełączanie sygnałów w układach cyfrowych, a w przypadku układów impulsowych pracują jako selektory impulsów.
Podstawowym parametrem diody impulsowej jest szybkość włączania (jest to okres między spolaryzowaniem złącza p-n do otrzymania maksymalnej wartości prądu), czas ten wynosi do kilku nanosekund a w przypadku wyższych napięć kilka mikrosekund.
Równie ważnym elementem jest bardzo szybki czas przepływu prądu do momentu ustania prądu. W zależności od zastosowania brane pod uwagę są inne cechy jak np. maksymalny prąd i napięcie znamieniowe.
Jak wspomniano na początku są to diody o przepływie prądu jednokierunkowym przez cechują je następujące parametry: brak opóźnień i zniekształceń impulsów oraz bardzo dużo rezystancja w kierunku przeciwnym.
Jako diody tunelowe stosowane są w przełącznikach, wzmacniaczach o małych szumach oraz w generatorach mikrofalowych, a w postaci diody Schottkyego znajdują zastosowanie w układach działających przy dużej częstotliwości.