Diody półprzewodnikowe
Diody półprzewodnikowe są bardzo prostymi, dwukońcówkowymi elementami, które zawierają w sobie złącza półprzewodnikowe. Są to złącza typu n oraz typu p, tworząc razem tak zwane złącze n-p.
Zrozumienie właściwości złączy w diodach półprzewodnikowych jest kluczem do zrozumienia samego działania tych elementów elektroniki. W obszarze n omawianego złącza występują nośniki większościowe ujemne (elektrony) i unieruchomione w siatce krystalicznej atomy domieszek zwane donorami. Tak więc analogicznie w obszarze typu p nośnikami większościowymi są ładunki elektryczne dodatnie oraz atomy domieszek zwane akceptorami.
Diody te charakteryzują się jednokierunkowym przepływem prądu – od anody do katody. Anody i katody to rodzaje elektrody umieszczone na końcówkach elementów półprzewodnikowych (znaki tych elektrod zawsze są przeciwne). Ich głównym celem za sprawą przepływu prądu tylko w jedną stronę jest prostowanie prądu przemiennego, jednak w zależności od przeznaczenia diody półprzewodnikowe mają całą gammę innych zastosowań: np. diody LED czyli diody świecące w paśmie widzialnym lub paśmie podczerwieni, diody detekcyjne o niewielkiej mocy, stosowane w układach demodulacji AM, wspomniana wcześniej dioda prostownicza, której funkcją jest prostowanie prądu przemiennego lub fotodioda reagująca na promieniowanie świetlne.
Półprzewodniki mają różnorodne zastosowania, a ich zalety powodują, że będą coraz częściej stosowane. Główne z zalet to odporność na wstrząsy, bardzo długa żywotność oraz ciekawa kolorystyka światła emitowanego przez te diody.
Zastosowanie diody w układach prostowania zmiennego, układach modulacji i detekcji daje wiele możliwości. Niestety wszystkie zalety muszą mieć też wady, a to przede wszystkim wysoki koszt tych rozwiązań oraz trudność w uzyskaniu zogniskowanego światła na dużej odległości.